Mooi en ongeloofwaardig

Ik heb met plezier het verhaal van Kya geluisterd. Door de beeldende omschrijvingen waande ik mij in het moeras bij het opgroeiende meisje.

Hartverscheurend als je als kind opgroeid in een familie die uiteenvalt door drank en huishoudelijk geweld.

Gedurende het verhaal had ik wel een aantal vraagtekens, omdat ik sommige situaties zo onwaarschijnlijk vond.

Zoals toen alle oudere broers en zussen het huis verlieten, nadat moeder de benen al had genomen. Niemand nam Kya mee in de opbouw van hun nieuwe leven. Alle familieleden lieten haar op zeer jonge leeftijd achter bij een onverantwoordelijke alcoholistische vader, die óf afwezig óf agressief was.

Dat je je kleine zusje moederziel alleen achterlaat bij de man die je probeert te ontvluchten kan ik me niet voorstellen. Behalve dan dat het voor het verhaal interessant is dat ze alleen opgroeid, zoals Pipi Langkous ook alleen in Villa Kakelbont woonde.

Tot slot vond ik het einde ongeloofwaardig in de karakterontwikkeling van de hoofdpersonage. Het einde heb ik daardoor als onbevredigend ervaren. Maar los daarvan wel genoten van een verder prachtig verhaal.