29 verhalen

In het verhaal volgen we Jisu. Jisu zit in het laatste jaar op de middelbare school en woont in Korea. Haar ouders willen dat Jisu een vriendje vindt en hebben haar ingeschreven bij een matchmaker. Ook ligt de schooldruk hoog; zo hoog zelfs dat ze besluiten Jisu naar Amerika te sturen. Zo zou Jisu zich goed kunnen ontwikkelen.

Via de Seons, wat de dates zijn, leert Jisu verschillende jongens kennen. De matchmaker is er vooral voor mensen die het hogerop zoeken. Dat de lat hoog is, en ook jongens druk van hun ouders ervaren, is duidelijk. Jisu lijkt in geen een date echt interesse te hebben. Ze snapt niet waar haar ouders zich mee bemoeien. Sterker nog: Jisu wil eigenlijk helemaal niet op Seon.

Het verhaal is soms moeilijk te lezen. Niet vanwege de woordkeuze, maar omdat er twee schrijfstijlen door elkaar zijn gebruikt. In het begin lijkt het net alsof het één een verhaal is en het andere een soort Whatsapp. Dit blijkt niet zo te zijn. Het zijn beide verhalen, maar dat maakt het wel irritant om te lezen. De hoofdstukken zelf zijn soms moeilijk om doorheen te komen. Er is teveel ruimte qua omschrijvingen ingenomen. Het maakt het boek saaier om te lezen. De karakters kennen weinig diepgang. We leren Jisu het beste kennen. Haar beste vriendinnen Euni en Min konden net zo goed figuranten zijn. Dit geldt later ook voor Austin en Dave. De personages worden te weinig laten zien om ze goed te leren kennen. Zo zou Jisu veel met Austin hebben gedaan, maar verder dan dat hij van surfen en skaten houdt, komen we niet. We leren hem niet kennen als wie hij is en wat hem Austin maakt. Dit is slechts een voorbeeld. Dat Jisu vanuit Korea naar Amerika gaat, is wel interessant om te lezen. Als lezer snuif je zeker wat cultuur op. Zo wordt San Francisco bijvoorbeeld zeker uitgebreid omschreven. Van touristische trekpleisters tot gallerijen; alles komt erin voor. Een van de grootste ergenissen is wel dat Jisu Sophie basic blijft noemen. Ze kent het meisje niet eens.

Het is een goed boek voor de startende Engelse lezer. Er staan nagenoeg geen moeilijke woorden in. Voor de gevorderde lezer kan de schrijfstijl voor ergenissen zorgen.