Wandeling door het Alhambra

Toen ik het boek ontving wilde ik het eigenlijk even wachten met lezen tot ik meer tijd had. Maar het trok mij toch. Even doorgebladerd. Zal ik er eentje lezen……..
Het boek leest als een doosje frambozen: zacht, sappig, soms zoet, soms zuur en op voor je er erg in hebt is het doosje leeg en heb boek uit.

Dit boekje bevat een selectie vertaalde gedichten uit vier werken van de 13e eeuwse Perzische schrijver Rumi. In het boek zijn ze onderverdeeld in 3 tuinen: de tuin van de ziel, de tuin van het hart en de tuin van de geest. Elke tuin heeft een beetje zijn eigen karakter en sfeer alsof je door de tuinen van het Alhambra wandelt.

Hoewel het boek een dubbele vertaalslag (Perzisch-Engels-Nederlands) heeft gehad voelen de gedichten natuurlijk aan. Zij lopen vloeiend en het taalgebruik is hedendaags. Sommige gedichten raken ze iets in mij, ontroeren mij, sommige zijn gewoon mooi, maken mij aan het lachen en anderen snap ik (nog) niet.

Ik vind dit geen boek om een keer te lezen en dan in de kast te zetten. Het is meer een boek om regelmatig een klein stukje uit te lezen en hierover te mijmeren of bijvoorbeeld te gebruiken in een meditatie. Daar lijkt het boek zelf ook voor gemaakt. Een stevige gebonden harde kaft, ingebonden bladeren van een goede kwaliteit papier en een leeslint maken hier een echt naslagwerk van.

Je kunt de gedichten niet helemaal los zien van de tijd en cultuur waarin ze zijn geschreven en dit is dan ook een boek dat je of mooi vind of niet. Maar ook als je niet veel ervaring hebt met gedichten is het boek heel toegankelijk en als je zoals ik wel de quotes van Rumi mooi vind zeker een aanrader.