Het licht zien in de storm.

Een atypisch boek voor mezelf, absoluut buiten mijn comfortzone. De eerste drie bladzijden vroeg ik me af waar Virginia Woolf naartoe wilde varen... ; gelukkig volgehouden want dit is geen normaal boek, er is geen echt plot, er wordt volop gebruik gemaakt van dichte poëtische taal, het is introspectief en het is absoluut niet de bedoeling dat je het verhaal op een nuchtere manier begrijpt en analyseert. Ik kan begrijpen dat Virginia Woolf dit verhaal snel heeft geschreven want het is autobiografisch getint. Haar personages horen, denken, voelen en zien. De auteur brengt dit over met zeer wisselende gedachtenstromen van diezelfde mensen (een stream of consiousness) , dikwijl van de hak op de tak tussen de verschillende personages , vaak in dezelfde zin. Ze schrijft (niet beschrijft) letterlijk wat de mensen denken, over zichzelf, over de anderen, over de verhoudingen, over hun omgeving en de natuur. Raar boek maar éénmaal in de flow ben je helemaal mee en wordt het een zeer mooie ervaring vandaar de vijf sterren voor dit meesterwerk van Virginia Woolf.