Getuigenis van 'De Hel van Passendale, Zonnebeke, Poelkapelle (Westhoek)'.

Een onthutsend relaas van de oorlog gezien vanuit de ogen van een zeer jonge soldaat die zomaar (in groep) warm gemaakt wordt voor heldendaden voor het vaderland door oorlogshitsers op school. De getuigenis over de snelle ontmenselijking, in massa doden zonder enige gewetensnood, lijden en trachten te overleven in de hel van het front. Een zakelijke beschrijving van de meest verschrikkelijke oorlogsverwondingen bij mensen en dieren. De hypocrisie van de leidinggevenden, politiek en burgers . Maar ook het enige houvast , de kameraadschap van de soldaten. Het verworden tot een compleet verloren generatie, de nutteloosheid van een oorlog. Remarque beschrijft het allemaal nuchter, beklemmend en ontluisterend. Ik vermoed dat dit het beste ''nooit meer oorlog'' boek is dat ooit geschreven werd.