Vanaf de eerste alinea word je het verhaal ingetrokken

Meeslepend boek dat ik niet makkelijk weg kon leggen. Lekkere eerste zin: “Wat ze had moeten zien was haar ontgaan.” Prachtige metaforen. Subtiel opgebouwd. Kleine informatie snippers tussen neus en lippen door (“waarom heb je me niet verteld over Daniël?”. Rauwe rouw: “(…) maar de avonden waren het ergst. Dan kwam het donker op haar af en zoog het zwart zich langzaam vacuüm op haar huid” afgewisseld met heerlijke humor en mannen swipen tijdens het plassen. Roman over wat niet gezegd wordt, over wat niet gezien wordt, over rouw, innige vriendschap.