Interessante, gelaagde roman

In een land zonder vogels is een mooi vormgegeven boek, al vind ik op de flaptekst wel wat af te dingen. De titel en de voorkant nodigen uit om te lezen. In het eerste deel van het boek maak je kennis met Adam. Hij maakt zich grote zorgen om zijn vrouw. Hij heeft flashbacks over zijn verdwenen dochter (die overigens verder niet meer terugkomt in het verhaal en waarvan je ook niet te weten komt wat er mee is gebeurd). In een maatschappij waarin geen ruimte is voor een eigen mening, komt Adam in aanraking met het verzet.
Harry Kahlmer beschrijft op een onderkoelde, maar op een bepaalde manier toch indringende manier de keuzes die Adam vervolgens maakt. In het tweede deel is Adam op de vlucht, en dat vond ik het best geschreven gedeelte van het boek. In het derde deel volgt weer een verrassende wending en dat maakt dat je als lezer na gaat denken over de gevolgen van keuzes en over de goede en de foute keus.
Ik vond de taal soms te onderkoeld, er zit weinig poëzie in. Ik houd van mooie zinnen en mooie metaforen, en daarvoor hoef je dit boek niet te lezen.
Dat neemt niet weg dat het een indringend verhaal is, dat makkelijk uitleest, en ook wel wat geeft om over na te denken - wat is de toekomst van deze wereld, bijvoorbeeld, en hoe ver ga jij om iemand die je liefhebt te redden - en heeft dat zin?
Dat laatste vond ik de meest intrigerende vraag van het boek. Zonder de plot weg te willen geven, heeft die mij het meeste geraakt.