Vol leven, voorbij de eindigheid

Ik veeg mijn wangen droog en kijk rond in de kamer. De kamer waar de afgelopen twee avonden de televisie niet heeft aangestaan. Het was rauw en rouw. Eén letter verschil en zoveel verschil tussen al die doorvoelde emoties. Verfijnd. Een klap voor je kop! Het boek kroop onder mijn huid. Ik kon het voelen. Het drong diep naar binnen en deed iets met me. Even was ik niet op de bank in Hilversum, maar daar waar Jonathan was. Daar waar jullie waren. Het heeft me geraakt.