Charly

Ik heb het boek Charly gelezen, een psychologische thriller geschreven door Patrick De Bruyn. Het boek is uitgebracht op 2 april 2014. In deze recensie zal ik eerst een korte samenvatting geven van het boek en wat meer vertellen over de auteur. Dan komt u wat meer te weten over het boek zelf: de thematiek, de stijl, de structuur, het vertelperspectief, het doel,… En als laatste sluit ik af met mijn eigen mening.

Het boek gaat over het hoofdpersonage Charly. Het verhaal is opgedeeld in twee tijden, die naargelang het verhaal vordert in elkaar lopen. Wanneer een koppel met hun 5 jarige dochtertje verhuizen naar hun nieuwe woning die ze voor een mooi prijsje konden kopen gebeuren er rare dingen rondom het huis. Na enkele gespannen weken beslist het koppel om samen uit eten te gaan, om nog eens te kunnen ontspannen. Voor hun dochtertje Amanda komt er een babysit oppassen. Pure paniek breekt uit wanneer de man zijn vrouw bedankt om een babysit te regelen, maar de vrouw dacht dat haar man de babysit regelde. Geen van beide had dus een babysit aangevraagd. Maar een dag geleden had er zich wel bij hun thuis een babysit aangemeld. Wie was het meisje dan? Wat waren haar bedoelingen? In paniek proberen Amanda’s ouders de babysit op te bellen maar telkens springt haar voicemail aan.
De auteur van dit boek is Patrick de Bruyn. Hij is geboren op 22 augustus 1955 ( in Halle) en is nu dus 67 jaar oud. Hij is een Vlaamse misdaadauteur. In 1998 schreef hij zijn eerste misdaadroman File. Zijn meest recente boek is de vrouw die liefhad, dat uitkwam in 2020. In totaal schreef Patrick de Bruyn 14 thrillers. Het boek Charly dat ook een thriller is past volledig binnen zijn werk. Een kenmerk dat al zijn werken gemeen hebben is dat de verhalen gaan over een normale persoon die door het noodlot of door zelfgemaakte fouten de ergste dingen meemaken. Dit kan je dus ook linken aan het boek Charly. Charly is een perfect normaal meisje, maar door de verschrikkelijke ervaring waarbij ze haar vader zag gedood worden, veranderde haar leven in een nachtmerrie. Patrick de Bruyn werd met zijn boeken meermaals genomineerd voor de belangrijkste thrillerprijzen in Vlaanderen en Nederland. Eén keer voor de gouden strop, twee keer voor de diamanten kogel en 4 keer voor de Hercule Piorotprijs. Het boek Charly won geen prijzen, maar met het boek dodelijk verlangen won hij wel in 2010 de Hercule Piorotprijs.

In dit boek komen vooral drie thema’s aan bod: ontvoering, trauma’s en liefde. Het boek is geschreven in het ik-perspectief, het belevend ik. Het boek telt 296 pagina’s en is opgebouwd uit verschillende hoofdstukken. Het verhaal bestaat uit twee tijden. Het begint bij Sven en Melissa, een koppel met een vijfjarig dochtertje Amanda. Dan komt Charly in het verhaal als zogezegde babysit. Wanneer de spanning op zijn hoogtepunt komt wordt er overgeschakeld naar een vroegere periode. Zo kom je meer te weten over het leven van Charly. Na een tijdje vloeien de twee periodes mooi in elkaar. Het boek is zeer spannend geschreven al vanaf de eerste pagina, er gebeurde soms dingen die ik totaal niet verwacht had. Sommige delen werden ook heel gedetailleerd beschreven. Ik moest het boek wel zeer geconcentreerd lezen omdat het voor mij niet altijd duidelijk was wie wat zei. Het boek zou verschillende doelen kunnen hebben. Er kwam heel wat romantiek voor, maar niet zoals in het klassieke plaatje. Charly werd niet verliefd op een jongen maar op een meisje. Misschien was de schrijver zijn bedoeling om het taboe hierrond te doorbreken en het te normaliseren. Maar ik denk dat er in dit boek ook nog een belangrijke les zit. Vertrouw niet zomaar iedereen direct. Check eerst of alles wel echt is hoe het lijkt, een leer iemand kennen voor je jezelf volledig openstelt. Dat is wat ik hieruit kan leren. Het boek is vooral bedoeld voor volwassenen die houden van een spannend verhaal.

Ik vind het een zeer goed boek. Ondanks dat het 296 pagina’s telt leest het zeer vlot. Eens ik eraan begon kon ik het moeilijk wegleggen omdat ik direct wou weten wat er gebeurt was, en hoe het verder af zou lopen. Ook de spanning van dit boek vind ik heel goed opgebouwd. Ik vind dat heel wat verhalen meestal een beetje saaier zijn in het begin en op het einde pas spannender worden, waardoor ik vaak al minder zin heb om verder te lezen. In dit boek was dat niet zo. Vanaf de eerste pagina’s was er al direct een spanning en werd je meegetrokken in het verhaal. Na een 50-tal pagina’s zakte de spanning wat en was het onderwerp vooral romantiek. Vanaf pagina 100 werd de spanning dan weer terug opgebouwd tot aan het einde. Het verhaal ging ook vooruit, het was niet langdradig geschreven. Wat ik er ook leuk aan vond is dat ik het hele verhaal door kon nadenken over wie nu eigenlijk de dader zou zijn en hoe het in elkaar zat. Er kwamen heel de tijd nieuwe verdachten in me op. Het einde was dus onvoorspelbaar.

Het verhaal gaat dus vooral over ontvoering, trauma’s en liefde. De belangrijkste boodschap uit dit boek is: vertrouw niet zomaar iedereen. Ik vond het een heel goed en spannend boek en zou het dus zeker aanraden!