literatuur vol ijlende verhalen

Ik vond dit boek van Tip Marugg lezen alsof je zelf een koortsdroom hebt, desondanks las het toch wel goed weg. Sommige dingen waren wel wat vaag, waardoor ik niet altijd begreep wat nu realiteit was, en wat niet. Dit maakte het boek wellicht juist mooier, omdat het aan de lezer zelf is.
Ik heb vooral genoten van de verhalen in het boek over zijn jeugd en hoe bepaalde dingen er vroeger aan toe gingen op het eiland. Het verhaal over de vogels die tegen de muur aanvlogen, sprak mij om de een of andere reden erg aan.
Ik zou dit boek wel aanraden aan vrienden waarvan ik denk dat ze dit kunnen waarderen, het is niet een alledaags boek.