Over leven op Spitsbergen in de jaren '30

'Arctic dreams' van Barry Lopez, ooit ook uitgegeven onder de titel 'Dromen van het Noorden' was voor mij de meest intensieve kennismaking met de wereld van de Noordpool. Het boek zit boordevol kennis en ervaring over het leven daar en is bovendien prachtig geschreven. Eén van de lessen die Lopez uit zijn reizen boven de poolcirkel trekt, is dat kennis over het leven onder de daar heersende condities waar je wat aan hebt, alleen door langdurige ervaring opgebouwd kan worden. Er zijn geen 'quick fixes' of technologische afstekers. Die langzame opbouw van ervaring, het open staan voor indrukken en gevoelens die de overweldigende natuur opwekt en het herkennen van de signalen van weersveranderingen vormen het materiaal van 'Een vrouw in de poolnacht'. We volgen Christiane Ritter die per boot naar Spitsbergen gaat, om zich bij haar man te voegen die daar al jaren een jagersbestaan leidt. Het is 1934, maar van de politieke ontwikkelingen in Duitsland dringen nauwelijks signalen tot de hoofdpersonen van dit verslag door. Het leven voltrekt zich in een bijna volledig isolement. Er is geen radioverbinding, een enkele keer per jaar komt er post aan, hutten liggen mijlen ver van elkaar. Christiane komt terecht in een kleine hut op de noordwestpunt van Spitsbergen, die ze zal delen met twee doorgewinterde jagers, haar man en de Noor Karl, die altijd zingt en met zijn handen alles kan maken. Ze wordt omringd door een medogenloze natuur, die ze in eerste aanleg zwart en doods vindt. Het is in alle opzichten een plek voor jezelf vinden voor een nieuwkomer in deze harde omgeving. In het verhaal zie je hoe precair het leven in en om de hut is, hoe hard er gewerkt moet worden en welke risico's genomen moeten worden om voedsel (vitamines) te verkrijgen en warm en droog te blijven of het weer te worden. Langzaan raakt Christiane doordrongen van de grote schoonheid van het land, de dieren, het licht, de luchten, ook al razen er stormen en is de poolnacht eindeloos. De beschrijving van haar ervaringen en van haar beleving van de natuur is meeslepend. Bij de tochten die zij samen met haar man maakt, is de spanning voelbaar. Het is leven op het scherp van de snede in een wereld die zich niettemin buitenaards stil en fonkelend kan tonen aan een geduldige en vasthoudende observator zoals Christiane Ritter.