Tot tranen geroerd!

Bijzonder verhaal. Je waant je in de levens de personages. Op het laatst had ik tranen. Digby, 22jaar oud, net zo oud als mijn zoon Nigel. Nigel was 22 jaar toen hij overleed. Ik zag de overeenkomsten tussen onze zoon en dochter het verdriet.
Lezend over de 2de oorlog, zie ik ook de soldaten van nu. Hoe dichtbij het weer is en voor grote groepen mensen ook weer de echte werkelijkheid i.p.v een verhaal in een boek. Ook de beschrijving van het Engelse platteland in de jaren 20 en de adel van toen. Mooi boek, met aandacht gelezen.