Ik, de ander

Het touw in deze beklemmende relatie wordt (door de ander) steeds strakker aangetrokken. Uiteindelijk kan de naamloze hoofdpersoon (ik) niet meer leven en ademhalen. In zeer strakke stijl beschrijft Jante Wortel de ontwikkeling van een relatie, waarin steeds minder ruimte overblijft. Je bent geneigd om boos te worden en tegen de hoofdpersoon te schreeuwen om er mee te stoppen. De recensies schrijven over een toxische relatie. Nou, dat is het.