In lichtjaren heeft niemand haast

Dit boek van mijn dochters gekregen voor mijn pensioen. We waren in de veronderstelling dat het ging over tijdsbesteding en onthaasting. Dit boek gaat echter vooral over de ruimte. Zowel de letterlijke en figuurlijke ruimte om ons heen en in onszelf. Filosofisch boek wat vol staat met fragmenten om te onthouden. Ondanks de soms zware materie leest het boek bijna als een roman. Dat komt mede door het vaak filmische en poëtische taalgebruik van Marjolein van Heemstra.