We hebben het over je gehad

Ik dacht een leuke roman gekocht te hebben, maar raakte verzeild in aaneengeschakelde columns, die me op een gegeven moment tegen gingen staan. In haar debuut ‘roman’ schrijft Stephanie Hoogenberk over ingewikkelde vriendschappen, waar ze grote moeite mee heeft en niet van los komt. Waarom schrijft ze dit? Voor wie schrijft ze dit? Misschien kan ze zich maar beter bij het schrijven van columns houden.