Fred Monsma over Het masker van Dante

Dante Alighieri (1265-1321) was een Italiaanse dichter, schrijver en politicus. Hij geniet ook na zeven eeuwen nog altijd grote bekendheid door La divina commedia, een lang gedicht in drie delen waarvan het eerste zich in de hel afspeelt: Inferno. Dat is ook de titel van de film waar het om draait in deze sprankelende, zevende Nic Costathriller van David Hewson, Het masker van Dante.
Het verhaal begint in Rome waar 'Inferno' in wereldpremière zal gaan. Geen spraakmakende gebeurtenis in traditionele zin, maar wel opmerkelijk door de gruwelijkheden die "het feest" omlijsten. De politie ontdekt dat een dodenmasker van Dante, onderdeel van een historische expositie ter gelegenheid van de filmpremière, is vervangen door het hoofd van hoofdrolspeler Prime. Even later volgt dan een mislukte moordaanslag op Primes tegenspeelster, waarbij de dader de dood vindt. Na die dramatische gebeurtenissen wordt de eerste vertoning van ‘Inferno’ verplaatst naar San Francisco. Het politieonderzoek raakt aldus verspreid over meerdere partijen: de carabinieri, verantwoordelijk voor de veiligheid van de filmcast, Costa met z’n team en zijn superieur Falcone voor de bewaking van de historische schatten, patholoog-anatoom Teresa Lupo en tenslotte de politie van San Francisco.

In rap tempo ontvouwt zich een bijzondere, complexe misdaadroman waaraan Hewson nog een (wat recenter) historisch tintje toevoegt. Zo is daar een geheimzinnige medeplichtige aan de bizarre ontwikkelingen in Rome, die zich Carlotta Valdes noemt. Niet helemaal toevallig, want zo heette ook een personage uit Hitchcocks meesterlijke thriller 'Vertigo' uit 1958. Dit moordmysterie – met James Stewart en Kim Novak in de voornaamste rollen – werd trouwens opgenomen in San Francisco. Hewson weeft nog enkele andere elementen uit ‘Vertigo’ door zijn verhaal: enkele specifieke filmlocaties, de beroemde groene Jaguar, en de (weliswaar verzonnen) figuur van Roberto Tonti, die nu de regisseur is van 'Inferno' maar destijds als technicus zogezegd betrokken was bij het maken van ‘Vertigo.’
David Hewson houdt de vaart er goed in, werkt zijn personages fraai uit en levert mooie dialogen af. Daarbij heeft hij een plot in elkaar gestoken waarin meer dan eens de ontknoping binnen handbereik lijkt te liggen. Doch dan krijgt zijn verhaal toch weer een geloofwaardige, ongedachte wending.
Voor de verstokte fans van Nic Costa is het ongetwijfeld fijn om te weten dat Hewson intussen alweer twee nieuwe thrillers rond dit personage gepubliceerd heeft (The blue demon en The fallen angel). Die zijn voorlopig echter nog niet in het Nederlands verschenen.