De afloop is geen bijzonder grote verrassing

maar toch heeft de schrijfster een boeiende misdaadroman gecomponeerd.,Katarina Wennstam koestert in haar thrillers nadrukkelijk haar maatschappelijke betrokkenheid. In haar recentste, Machtsspel getiteld, snijdt ze het thema verkrachting in volle hevigheid aan. Het draait om de jonge actrice Emma Wahl – eerder doken zij en haar ouders reeds op in Besmet – die aan de zijde van de populaire filmster Jack Rappe de hoofdrol speelt in een moderne bewerking van Shakespeare’s toneelstuk ‘De getemde feeks’.
De sleutelscène behelst een levensechte verkrachting van Emma door Jack. Korte tijd na het voltooien van de film wordt de bij vrouwen ogenschijnlijk zo geliefde Jack levensgevaarlijk verwond gevonden bij zijn strandhuis. Van de dader ontbreekt even elk spoor, maar al spoedig is Emma de belangrijkste verdachte.
Wennstam heeft Machtsspel opgedeeld in drieën: de (mis)daad, het voorspel/de voorgeschiedenis en de slotakte/het proces. De afloop is geen bijzonder grote verrassing, maar toch heeft de schrijfster een boeiende misdaadroman gecomponeerd. Als misdaadverslaggever voor de Zweedse televisie voelt ze zich prima thuis in de wereld van glamour – de filmindustrie – en ook voor haar derde misdaadroman schept ze er genoegen in zich te verdiepen in haar karakters/hoofdrolspelers. De meesten, zoals officier van justitie Madeleine Edwards, politieman/vriend Mats Hjörne, Emma en haar familie zijn voor Wennstam-fans inmiddels goede bekenden.
Gaandeweg Machtsspel wordt duidelijk dat het slachtoffer van nu bepaald niet zo onschuldig is als hij leek. Eerdere relaties met (jonge) vrouwen zijn behoorlijk uit de hand gelopen, maar tot dat moment hebben zij altijd verzwegen seksueel te zijn misbruikt door Rappe. Zo valt Rappe van zijn voetstuk en ga je begrip koesteren voor Emma Wahls drastisch reactie. Naar de ontknoping – van het proces – werkt Wennstam subtiel toe. En al is die misschien niet wat iedere feministe hoopt, ze is heel aanvaardbaar.