Alle goede recensies op de achterkant meer dan verdiend

Precies, seks, drugs en rock & roll, de jaren ‘80, hartverscheurend, meedogenloos maar ook
met humor.

Prachtig.
Een verhaal wat me bij zal blijven..

Cooper kan niet met maar ook niet zonder zijn moeder.

Pag 184, hst 21:
‘Ik ga pas als ik 88 ben.. als je die getallen op hun zij duwt heb je vier keer niks.’
‘Waarschijnlijk word jij 120,’ zei ik.
Al is het alleen maar om mij te pesten.