Joy, een Joyfull boek

Het Engelse woord voor vreugde is Joy. De titel ‘Joy’ van deze roman van Jules Hoenderop doet zijn titel eer aan. Het is een heerlijk boek om te lezen, maar de werkelijke betekenis van de titel wordt pas veel later in het boek onthuld.

In eerste instantie is Joy een liefdesverhaal. De dertigers Frank en Susan zijn gek op elkaar, maar zijn ook in veel opzichten heel verschillend. Dat geeft zo nu en dan wrijving. Na een sessie reïncarnatietherapie heeft er bij Susan een spiritueel ontwaken plaatsgevonden en eigenlijk hoopt zij dat ook Frank een sessie gaat doen. Frank is een nuchtere vent en voelt er niets voor. Voor Susan is dat lastig, omdat ze haar bijzondere ervaring nu niet echt met haar lief kan delen.

Op een roadtrip door Italië rijdt het stel langs een geheimzinnige oude villa. Frank, die fotograaf is, voelt zich meteen aangetrokken tot het oude gebouw en vraagt Susan om daar voor hem te poseren. Susan heeft niet hetzelfde gevoel voor het gebouw als Frank, maar besluit om Frank in deze tegemoet te komen. Als zij bezig zijn met het maken van de foto’s blijkt dat ze niet alleen in de villa zijn. Een wat leeftijd betreft zeer gemêleerd gezelschap in witte kleding staat in de hal van de villa. Het is niet duidelijk wat ze daar doen, maar wat wel duidelijk wordt is dat de aanwezigheid van Frank en Susan geen deel uit maakt van de plannen van de groep. De sfeer voelt dreigend en Susan begint te schreeuwen van angst. Uiteindelijk blijkt het allemaal wel mee te vallen. Susan en Frank kunnen zonder kleerscheuren vertrekken en krijgen zelfs nog een uitnodiging van een van de leden van de groep om naar Venetië te komen om daar in zijn gezelschap en dat van zijn vrouw een paar dagen door te brengen. Het bezoek aan dit stel ontbloot de tegenstellingen tussen Susan en Frank op zo’n manier dat het nog maar de vraag is of ze nog te overkomen zijn.

Jules Hoenderop vertelt het verhaal van Susan en Frank op indringende wijze. Als lezer voel ik de liefde die ze voor elkaar hebben, maar ook hoe de tegenstellingen steeds meer vat beginnen te krijgen op het stel. De taal die Jules spreekt om deze geschiedenis te vertellen is heel beeldend, waardoor ik echt het verhaal in werd getrokken. Vooral de beschrijvingen van Italië vond ik zo mooi dat ik eigenlijk meteen mijn koffers wilde pakken om op pad te gaan en Villa de Vecchi, die ook echt bestaat, te bezoeken. De beschrijving van de sessie reïncarnatietherapie, die Frank uiteindelijk toch ondergaat vond ik, als reïncarnatietherapeut, mooi beschreven. Met Joy heeft Jules Hoenderop een roman geschreven die liefde en spiritualiteit combineert tot een boeiend geheel.