Ontroerend, ook los te lezen van deel 1

Ik heb nog nooit eerder een boek gelezen dat zo nauwgezet dementie in fictie uiteenzet. Jon Fosse is een schrijver met zeer bijzondere stijl en alhoewel ik in het begin niet echt weg was van zijn herhalingen en wegblijvende interpuncties, moet ik beamen dat het op zijn manier wel werkt om een soort 'nevelig' wereldje te creëren in zijn verhalen.
Het boek is in één avond uit te lezen (3 uur) en het heeft allerlei emoties in me teweeggebracht. Als ik in één woord dit moest uitdrukken dan was dit 'aandoenlijk' geweest. Maar in bepaalde momenten moest ik zelfs wel grinniken hoe het verhaal loopt en hoe de personages met elkaar in contact staan en wat die elkaar verwijten. Er gebeurt echt veel en heeft verschillende zijden - wellicht net als het leven zelf. In dit kort boekje en het is absoluut de moeite waard. Ik had een heel duidelijk gevoel alsof ik de hoofdpersonage was.