Wanhoop en passie

Tam tam tam tam, ta ta ta rara… wie kent niet de opzwepende muziek van de tango? Er zijn weinig dansen die zo tot de verbeelding spreken. Tango is meer dan een dans, het is een harmonieus spel van sensueel bewegende lichamen die zich in vol vertrouwen aan elkaar overgeven. Tango is verleidingskunst. Tango is passie.

Die passie is ook voelbaar in Tangohart van de Spaanse Elia Barceló. Deze professor Spaanse literatuur en creative writing creëert in amper honderd vijftig pagina’s een universum waarin de tango centraal staat, dat zich uitstrekt over twee werelddelen en dat mensen uit verschillende tijden met elkaar verbindt. Tangohart is adembenemend, een literaire werveling als een opzwepende tango met een grandioze finale.

Het boek begint in een grijs, druilerig bergstadje, omringd door dreigende bossen. Een man op doorreis zoekt vertier in een kleurloos parochiezaaltje waar CD’s met tangomuziek gedraaid worden. Hij is niet uit op een onenightstand of zelfs maar iemand om mee te praten, hij wil gewoon dansen. En dan ontmoet hij haar, een vrouw wiens lichaam zich tijdens de dans perfect naar het zijne plooit. Hij beleeft de avond van zijn leven, maar op het einde houdt hij enkel een smoezelig papiertje over. Daarop staat een adres in wijk La Boca, in Buenos Aires.

Daarna springt het verhaal naar 1920… Een Spaans meisje probeert samen met haar vader een nieuw leven op te bouwen in Argentinië. Morgen gaat ze trouwen en zonder morren legt ze zich neer bij een leven in de schaduw van haar gezin. Diep in haar knaagt de onrust en de passie: dansen, dat is wat ze wil. De dag voor haar trouw vangt ze een glimp op van een jongeman, een journalist die zijn avonden vult met tangodansen. Hij brengt haar danig in de war, en zij hem ook… Ah, hoe vreselijk om je grote liefde tegen te komen, om dan een dag later te moeten meemaken dat ze trouwt met een ander, hoe tergend om je hartstocht te moeten onderdrukken en om verder te moeten met je wanhoop.

Wanhoop is iets van alle tijden. Een violiste bij een orkest reist van concertzaal naar concertzaal. Ze mijdt contact met haar collega-muzikanten. Ze trekt erop uit in haar eentje en zoekt dansgelegenheden op. Ze wil vastgehouden worden door een aantrekkelijke man en dansen, tangodansen. Op een avond ontmoet ze hem…

Deze en nog andere personages worden door Elia Barceló goed uitgewerkt in diverse verhaallijnen. Ze vestigt schijnbaar terloops aandacht op details, die cruciaal blijken in het latere verloop van het verhaal. Alles in dit boek klopt en stilaan ontvouwt zich een prachtige liefdesgeschiedenis met meerdere dimensies. Tangohart heeft alles in zich voor een zeer bijzondere leeservaring. (deze recensie verscheen eerder op ezzulia.nl)