Lezersrecensie
De Verbindingen
Recensie “De Verbindingen” Philip Snijder. Maart 2025.
”Stekker” is de pakkende (bij)naam van de verder naamloze hoofdfiguur in de nieuwe roman van Philip Snijder. Zo werden de dienstplichtige militairen genoemd die als radiotelefonist in het leger dienden.
In de vlot en amusant geschreven roman "De Verbindingen”, maken we een gesjeesde student pedagogiek mee, die geen inhoud aan zijn leven kan geven. Hij acteert solistisch, heeft geen band met zijn ouders en ook matig met zijn vriendin. Totdat hij op de militaire keuring kort een soortgenoot ontmoet. Een jongen zoals hijzelf. Maar voordat hij een band kan opbouwen verdwijnt deze "vriend” uit zijn leven, totdat hij deze vermeende vriend tegenkomt op een legerbasis in Duitsland. Maar dan in een totaal andere hoedanigheid als pelotonscommandant. “Stekker”, die een soort vertrouwenspositie had bij de overige dienstplichtige soldaten, komt daardoor in een lastig pakket. Hoe moet hij omgaan met de voorkennis die hij heeft over de nieuwe commandant? Moet hij dit opbiechten met kans op gezichtsverlies? Maar voordat het zover komt, zijn de ontwikkelingen op de legerbasis hem voor.
Drie jaar later heeft " Stekker” een luizig baantje als nachtportier in een hippiehotel op de Wallen. Daar komt hij zijn voormalige "vriend” en commandant weer tegen, maar nu weer in een andere hoedanigheid.
Dienstplicht is een thema dat weinig voorkomt in Nederlandse romans. Snijder weet op treffende wijze de doelloosheid en kwetsbaarheid in het leger te beschrijven. Jonge jongens die opeens in een totaal andere wereld terechtkomen. Door het pakkende verhaal blijf je lezen.