eindeloze gesprekken in mooi woordgebruik

tekst overgenomen van de achterzijde van het boek:
In "Het dorp van Stepantsjikovo" slaat Dostojevski een lichtere toets aan. Het verhaal over de spannende confrontatie tussen een jonge Petersburger en de charlatan die het huishouden van zijn oom in een vaste greep heeft, is eerder komisch dan tragisch. De korte roman laat zien hoeveel de Meester van Petersburg had opgestoken van oudere tijdgenoten als Gogol en Dickens, die doorgaans wat minder zwaar op de hand waren."

Mijn mening over dit boek:
Twee boeken van Dostojevski ("Misdaad en straf" en "De speler") al eerder gelezen. Omdat deze aanspraken aan dit boek begonnen. De woorden en zinnen die deze schrijver gebruikt, opnieuw kunnen waarderen. De inhoud van het verhaal was alleen minder boeiend. De gesprekken tussen de hoofdpersonen duurde eindeloos. Verschillende hoofdpersonages zijn wel goed neergezet, zodat je met hen mee kan leven. Bijzonder is dat dit boek in 1859 voor het eerst verscheen en dat het zo makkelijk wegleest.