Prachtig en ontroerend

Met tranen in mijn ogen sluit ik het boek!
Het verhaal begint als een gezellig feelgood boek. Drie jonge mensen vormen een, naar het schijnt, onverbrekelijk drietal. De moeder vormt in deze story een vierde, inhoudelijk en emotioneel, belangrijke vierde persoon.Na een dramatische gebeurtenis zijn er herhaaldelijk momenten dat het best moeilijk is om door te lezen. Verdriet, rouw en vergeving: thema's van het leven.
En zelfs het eind maakt mijn ogen vochtig. Een érg mooie tearjerker.