Recensie Vingers van marsepein

Mooi! Het doorelkaar geweven tweeluik vind ik heel suggestief. De levens van de beide kinderen hebben niet werkelijk iets met elkaar te maken, al wonen ze op dezelfde plaats en zijn geintrigeerd door dezelfde objecten. De schrijfster doet ons dat echter wel voelen: over de tijd heen zijn het zielsverwanten.Een heerlijk boek dat net zoals alle andere van RP leest als een trein.
Dit boek deed me qua compositie denken aan Twee harten op een schotel van Gijs IJlander.