Recensie De kunst om in koor te huilen pb.

Ik vond 'Huilen' een humoristisch en ontroerend boek. Echt heel knap hoe Jepsen ons op luchtige toon laat kennis maken met het gezin van een dorpskruidenier op het platteland van Zuid Denemarken bij monde van de 11-jarige zoon. Door zijn onschuldige opmerkingen realiseer je in eerste instantie niet dat het gezin behoorlijk lijdt onder het hysterische en kwaadaardige gedrag van de vader. Ook het gedrag van de moeder is verwerpelijk. Zij verdwijnt naar het washok als het te heet onder haar voeten wordt. Allan (zo heet de jongen blijkbaar) adoreert zijn vader en ziet het als zijn grote taak de man rustig te houden. In zijn onschuld is hij bereid daar ver in te gaan. Tot het einde van het boek heeft Allan nog steeds niet begrepen waarom zijn zus uit huis geplaatst werd. Hij voelt dat er iets niet klopt, maar legt liever de schuld bij zichzelf dan bij zijn vader. Het is echt beklemmend te lezen hoe misbruik in een gezin door allerlei omstandigheden mogelijk wordt gemaakt en kan voortduren. De benepen dorpsgemeenschap zit erbij en kijkt ernaar.