Recensie Ademloos

De emoties zijn op zo’n manier geschreven, die alleen iemand die dit van zeer dichtbij (heeft) mee(ge)maakt , kan schrijven!

Kim heeft letterlijk alles voor haar grote liefde over en “walst” over haar eigen pijn, ziekte en verdriet heen, om er maar te wezen voor Ron!

Een heel bijzonder boek!

Persoonlijk heb ik geen “klik” met de gedeelten waarin Kim haar bezoeken bij medium Yvonne Belle beschrijft.
Ik geloof best dat er meer is tussen hemel en aarde, maar naar wat Yvonne “uit naam van Ron vanuit het hiernamaals” aan Kim vertelde, zou je dus kunnen opmaken dat je na de dood ook nog verdriet kan hebben en kunt huilen.
Ik wil liever (blijven) geloven dat onze geliefden, na hun dood, geen pijn, angst, zorgen en verdriet kennen!

Het scheelt misschien in tranen
En wat een ander aan je ziet
Maar tijd heelt alle wonden niet( Blz. 63)