Recensie Alles ging aan flarden

Deze reactie bevat spoilers, selecteer de tekst om de spoilers te lezen.  Zeer goed, indrukwekkend en aangrijpend oorlogsdagboek. Klaartje de Zwarte-Walvisch,een Joodse vrouw, schrijft dit unieke document tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het is een bijzonder verslag dat een hoge historische waarde heeft, daar dit boek tijdens verblijf in Hollandse schouwburg en concentratiekamp Vught en Westerbork is geschreven. Alle andere dagboeken stoppen eigenlijk voor die tijd of zijn in verhalende vorm na die tijd geschreven. Dit boek is overigens geen echt dagboek; soms schrijft ze een stukje over de toekomst en er wordt niet dagelijks geschreven. Maar het is een goedlopend, duidelijk relaas.

Wat ik iedereen kan aanraden, is om te starten met lezen wanneer het dagboek begint (pagina 25). De voorgaande pagina's vertellen nl. al veel dingen over de inhoud van het boek.
Dit boek geeft een duidelijk beeld van de gruwelijkheden die hebben plaatsgevonden tijdens de Holocaust. Wat mij verder duidelijk bij zal blijven, is hoe Klaartje zo optimistisch, moedig en strijdbaar is gebleven, temidden van al deze ellende. De regie over haar leven werd haar ontnomen, maar haar lust en strijd om te leven, raakte ze niet kwijt. Helaas heeft dit niet mogen baten, Klaartje werd uiteindelijk in Sobibor vermoord op 32-jarige leeftijd.

Ik vind dat iedere Nederlandse scholier dit boek zou moeten lezen, tijdens de lessen geschiedenis. Het geeft een indringend beeld van de Jodenvervolging in Nederland. Gezien de geschiedkundige waarde, vind ik het jammer dat de tekst weliswaar hetzelfde is gebleven; maar de vroegere spelling is vervangen door nieuwe spelling. Ik had het in de oude spelling met taalfouten nog een origineler document gevonden. Op pagina 172 eindigt hoofdstuk 3 met slechts één woord (daar), als je doorleest gaat de zin verder bij hoofdstuk 4.
Op pagina 143 schrijft Klaartje 'Is het overdreven als ik beweer dat alles wat ik hier schrijf de werkelijkheid nog lang niet nabij komt? Alleen zij die dit leed persoonlijk meegemaakt hebben, zij zullen het begrijpen. En zij die het niet meegemaakt hebben en dit eens zullen lezen, zij moeten het begrijpen.' Klaartje, 66 jaar later is je wens uitgekomen en is je dagboek gevonden en uitgegeven!