Recensie Dagboek van een geisha

Ik heb onderstaande boekreactie geschreven op watleesjij.nu en gekopieerd naar Dizzie.

Ik heb de dwarsligger 'dagboek van een geisha' al een tijdje geleden gekregen van watleesjij.nu n.a.v. het plaatsen van mijn boekreactie in het magazine 'Boek'. Ik heb toen direct een bedankje gestuurd, maar ik kan alleen maar zeggen dat ik na het lezen van het boek nog dankbaarder ben. Wat een steengoed maar tevens keihard en aangrijpend boek! Ik verbaas me dan ook en kan me niet vinden in de omschrijving 'Dagboek van een Geisha is het aangrijpende liefdesverhaal...' Hoezo liefdesverhaal? Het is maar net wat je uit een boek haalt kennelijk, maar het woord liefdesverhaal is nooit bij mij opgekomen.

M.i. is er nl. geen sprake van liefde indien Sayuri en haar zusje, doordat hun moeder ziek en hun vader oud is, worden verkocht aan een geishahuis in Kyoto. Hun ouders hadden waarschijnlijk geen andere keuze, maar liefdevol kan dit besluit niet genoemd worden. Ook in de rest van het boek, is de liefde over het geheel genomen ver te zoeken. Er is sprake van het tegen betaling plezieren van mannen, van flirten tot dansen en betaalde seks. Is dat liefde? Nee; het is mannen een illusie verkopen op basis van ongelijkwaardigheid en voor de vrouw is het een hard bestaan. De wreedheid binnen geishahuizen en het leven van geisha waarin je geen/nauwelijks een mening mag hebben en aan allerlei 'wetten' moet voldoen, wordt in dit boek op een treffende wijze omschreven. De bewoordingen geven de positie van een geisha nl. zeer goed weer. Het moeten plezieren van de ander in woord en gebaar, terwijl je in een onderdanig positie verkeert. Ook geeft dit boek antwoord op alle geheimen waarmee het geishabestaan omhuld is. Je verneemt de rituelen, gepaard gaand met elke volgende stap binnen de geishawereld. Dit is allemaal op een heldere manier beschreven. Waar ik alleen wat diepgang miste, was voor en tijdens het uitbreken van de oorlog. Het ging me toen allemaal te snel. Denk dat het boek nog aangrijpender was geweest als er iets meer aandacht aan deze periode was geschonken. Desondanks is het een zeer goed en meeslepend boek dat mij nog lang bij zal blijven.

'Dagboek van een geisha' is mijn eerste dwarsligger, maar zeker niet de laatste. Ik vond het prettig lezen. Geen gewenperiode van pagina's tekst onder elkaar i.p.v. naast elkaar lezen. Wel had ik geregeld dat ik door het dunne papier twee pagina's gelijkertijd omsloeg. Maar dan is er toch makkelijk terug te slaan naar de goede pagina. Het kleine lettertype vond ik prettig lezen in de trein (boek neemt weinig ruimte in beslag en past dus moeiteloos in tas of jaszak) en op terras (boek blijft goed openliggen zonder beschadiging van de kaft/rug).