Recensie Levi Andreas

Pefko is een geboren verteller. Na lezing van dit dikste debuut dat ik in jaren las overviel mij voor het eerst weer eens dat gevoel van: Jammer dat het uit is, dat er niet nog een paar bladzijden zijn. De stijl vind ik heel eigen en David Pefko weet als geen ander hoe een roman in elkaar zit. Het loopt als een trein of als een film. Het verhaal is nergens ongeloofwaardig hoe absurd de meeste gebeurtenissen ook zijn, zit het ook vol met – voor mij – zeer herkenbare alledaags dingen. Opmerkzaamheid, een schrijver die veel gezien heeft. Inderdaad nooit een woord teveel en door de gebeurtenissen in de stomerij/overhemden-service ook nog eens geëngageerd. Ik heb een flauw vermoeden welk Hermann Hesse boek Rosa gebruikt om de boodschap te bewaren. Dat ze dit boek ook nog eens niet gelezen heeft maakt dit boek een boek in de traditie van W.F. Hermans, namelijk: geen enkele gebeurtenis zonder functie. Een ware constructie deze roman, dat lijkt me een mooi woord: constructie, want wie hier begint te lezen moet in het begin zeer goed opletten om zich daarna, als het kwartje eenmaal gevallen is te laten meeslepen in een gewoonweg geweldige geschiedenis van twee ontroerende gelukszoekers.