Recensie Boven is het stil

Aanvankelijk zat ik met gekromde tenen te lezen; wat een ongehoord zwijgzame mensen, een vreselijke geschiedenis van een afgesneden helft van een tweeling!
Er vindt voor mij net op tijd -ik had het boek bijna weggelegd- een nieuwe ontwikkeling in het verhaal plaats en kon ik het niet meer wegleggen.
Zwijgzame mensen, de wreedheid van eenzaamheid, een liefde voor de natuur, ongezegde emoties en verzoening.
De achterkant van het boekomslag laat een dubbele spiegeling zien; in het water, maar ook een "dubbele" lucht. (zie voor een plaatje mijn blog)