Recensie Britannia Road 22

Over de Tweede Wereldoorlog zijn er reeds vele romans geschreven. Maar toch verbaast het me telkens weer dat schrijvers er op zo een knappe manier in slagen om telkens vanuit een andere invalshoek naar deze oorlog te kijken.
Als je de debuutroman “ Britannia Road 22” van Amanda Hodgkinson uitgelezen hebt zal je er ongetwijfeld nog enkele dagen mee in je hoofd blijven zitten. In deze roman laat de schrijfster je als lezer de oorlog bekijken door de ogen van een vrouw Silvana, een man Janusz. Deze man en vrouw vormden samen met hun pasgeboren zoontje Aurek een pril gezin dat uit elkaar valt door de oorlog. Janusz moet in dienst. Hij wil dat zijn vrouw en kind Warschau verlaten en hun intrek gaan nemen bij zijn ouders. Maar door omstandigheden bereiken moeder en kind nooit Janusz ouders en verblijven zij gedurende jaren , veelal met andere vluchtende , in de bossen. Janusz op zijn beurt slaagt er uiteindelijk in om via Hongarije en Frankrijk zich te vestigen in Groot-Brittannië. Na zijn vrouw en zoon opgespoord te hebben wil hij samen met hen weer als een gelukkig gezin gaan leven en het verleden achter zich laten. Ze vestigen zich in een huurhuis gelegen op de Britannia Road 22 te Ipswich . Maar de aflopen zes jaren hebben wel degelijk hun sporen nagelaten. Elk van hen dient dan ook nog eens te leren leven met zijn groot geheim.
Door in te zoomen op het oorlogsverleden van Silvana en Janusz vernemen we hoe zij de oorlogstijd hebben ervaren. Daarna keren we weer naar hun huidige leven als gezin in Ipswich. Met elke gelezen bladzijde krijg je een ontbrekend stukje van de gehele puzzel aangereikt . Door het vernemen van het verleden kan je het gedrag van de personages ook beter verklaren en begrijpen. Je leeft als lezer helemaal mee met dit gezin dat zo graag een warm en veilig nest wil bouwen voor elkaar. Een moeder die haar kind een normaal en goed leven, samen met zijn vader, in dit nieuwe thuisland wil geven. Een vader die ondanks alle problemen wil geloven dat een gewoon leven en een nieuwe start mogelijk is. Alle drie willen ze het verleden achter zich laten, maar deze zes oorlogsjaren wis je niet zonder meer uit. Als uiteindelijk de goed verborgen geheimen van beiden aan de oppervlakte komen lijkt de droom van een nieuw bestaan als gezin gedoemd om te mislukken.
Het is prachtig om te lezen op welke manier de schrijfster de liefde van een moeder voor haar kind op papier heeft weten te zetten. Ook weet ze op een mooie manier gestalte te geven aan haar personages en hun handelingen. Als lezer ga je, ook als de geheimen boven komen ,niet oordelen maar heb je je zo verbonden met Silvana en Janusz, dat je hun gedrag en beweegredenen kan begrijpen. Opvallend is ook de manier waarop de schrijfster oog heeft voor de natuur, de omgeving waarin zich alles afspeelt.
Ik heb door het lezen van het boek een betere kijk gekregen op wat de oorlog met de achtergebleven mannen, vrouwen en kinderen heeft gedaan. Want mijn aandacht ging voorheen hoofdzakelijk uit naar “de soldaat” en in mindere mate naar de achtergebleven burgers. Ik ga er geen weddenschap voor aangaan maar naar mijn mening is dit een boek dat dient verfilmd te worden! Maar dan hopelijk met een regisseur die weet hoe ik de personages en de natuur al helemaal voor me zie!