Recensie Dagboek van een stiefmoeder

Fay weldon ( °1931) , de succesvolle Britse schrijfster , weet als geen ander over vrouwen en hun relaties te schrijven.
“Als je ooit verliefd wordt op een man met kinderen, zorg dan dat het zonen zijn.
Dochters zijn een nachtmerrie ..........”
In haar roman “Het verhaal van de stiefmoeder” vertelt ze het verhaal van Sappho, een jonge vrouw, die huwt met de 19 jaar oudere weduwenaar Gavin, vader van 2 opgroeiende tieners. Een jongen en een meisje. Als het Sappho na de zoveelste discussie, ruzie thuis teveel wordt brengt ze haar dagboeken, die ze tot een roman wil verwerken, naar haar moeder. Sappho verzoekt haar moeder de dagboeken niet te lezen. Haar moeder Emily,een psycho-analiste, die haar dochter regelmatig heeft gewaarschuwd voor “dat” huwelijk, verbreekt kan haar belofte en leest de dagboeken wel. Natuurlijk verneemt ze niet enkel de pijnpunten binnen het nieuw samengestelde gezin maar ook de houding van haar dochter tov. haar, Emily. En dat kan best wel eens heel confronterend zijn!
Ook dit boek is weer heel sterk geschreven. Gespekt met de nodige humor, soms op het cynische af, beschrijft ze het dilemma waarmee vele vrouwen zitten, werk en gezin, huishouden en taakverdeling,… Knap is het gegeven dat Weldon de schuld van deze dilemma’s niet legt bij de maatschappij of de mannen, maar bij de vrouwen zelf, ook een boegbeeld van het feminisme weet wanneer het tijd is om “om te denken”!