Recensie Dochter van Kari

Als Katariina bericht krijgt dat haar vader die ze al dertig jaar niet meer heeft gezien, is overleden, grijpt haar dat meer aan dan ze dacht. Ze blijkt twee gelijknamige halfzussen te hebben en een halfbroer. In de confrontatie met hen blijkt ieder zijn/haar eigen visie op de werkelijkheid en het verleden te hebben. Dit dwingt elk van hen tot een zelfonderzoek en ook tot minder aangename conclusies. De schrijfster wil met deze roman laten zien hoe het verleden inbreuk kan maken op het heden en de vanzelfsprekendheid ervan kan in twijfel trekken. Vanuit steeds wisselend perspectief maakt ze de lezer deelgenoot van de werkelijkheid.