Recensie Wie houdt dan stand?

In deze roman vertelt het hoofdpersonage Lorenzo het verhaal van zijn aanvankelijk idyllische jeugd die al zijn glans verliest als de verteller zijn moeder met haar minnaar naar het buitenland ziet vertrekken. Op zijn achttiende krijgt Lorenzo, de ik- verteller, het bericht dat zijn moeder is overleden in Roemenië. In afwisselende hoofdstukken deelt de verteller met de lezer enerzijds zijn herinneringen aan de tijd dat hij samen met zijn moeder leefde, hoe de contacten tussen hen na haar vertrek langzaam maar zeker steeds minder en minder worden. Anderzijds laat hij ons kennismaken met haar leven, haar kennissen, vrienden in Roemenië alsook met de begrafenis van zijn moeder.
Naast dit verhaal maakt de roman ons ook deelgenoot van de manier waarop Italiaanse zakenmensen na de val van Ceausescu zaken zijn gaan doen in Roemenië. De manier waarop zij (mis)gebruik hebben gemaakt van een volk dat nog diende te bekomen van de gruwelen van de jarenlange dictatuur.
De roman haalt zijn sterkte uit zijn eenvoud. Het is prachtig geschreven. Samen met de verteller ga je er als lezer in mee om de opgebouwde minachting, onverschilligheid naar de moeder toe om te zetten in een gebaar van vergeving.