Recensie Zo kwamen we aan het eind

Zelden zo’n herkenbaar en geestig boek gelezen als “Zo kwamen we aan het eind”, de debuutroman van Joshua Ferris.
In een dikke 400 blz. vernemen we het verhaal van een Amerikaans reclamebedrijf dat weet dat het meer dan 5 voor 12 is, het faillissement staat voor de deur!!! Deze situatie is niet alleen duidelijk voor de top maar ook voor de “gewone” bediende. Redden wat er nog te redden valt, alle neuzen in dezelfde richting en we gaan er -weliswaar met een kleinere ploeg en na doorvoering van weloverwogen saneringen - terug tegen aan. Dit is wat men in theorie denkt dat er zal gebeuren….maar het tegendeel is echter waar! Er worden nog meer voorvallen uitvergroot, wijzigingen besproken en gewogen, roddels de wereld ingestuurd, een ballonnetje opgelaten om zo achter de waarheid te komen ….
Met een vlotte en geestige pen geeft de schrijver vorm aan het gedrag van de diverse medewerkers. Hij maakt duidelijk dat de uiterlijke manier van zijn van een persoon niet steeds strookt met wat er innerlijk in een mens om gaat. Kortom, welk gedrag gaat een persoon vertonen als hij voelt dat de poten onder zijn stoel worden gezaagd. Velen verliezen hun identiteit, hun werk is immers hun zijn, hun eigenwaarde, hun sociale contacten,…naast de materiële beslommeringen bij een baanverlies .
De sterkte en de herkenbaarheid van deze roman schuilt mijn inziens in het feit dat alles wordt uitvergroot, wat het nog herkenbaarder maakt. Al wie een fan is van zaken als “the office” en “het eiland” zal genieten van dit boek. Een mens zou haast medelijden gaan krijgen met werknemers, vakbonden enz. die aandringen op meer mogelijkheden tot thuiswerk…….wat zouden die werknemers niet allemaal moeten missen!!!!