Moedige vlucht in de mooie, maar dodelijke natuur

Into the Wild is een bijzonder mooi en aangrijpend boek die aanzet tot denken geschreven door auteur en bergbeklimmer Jon Krakauer. Het verhaal gaat over een jongeman , Christopher McCandless , dat net is afgestudeerd en in een gezin leeft die het niet bepaald slecht heeft. Maar ook al had Christopher een leven die voor velen oogt als mooi en goedlopend , gelukkig was hij niet. Hij was fel tegen de Westerse consumptiemaatschappij en tegen de levenswijze waarin we steeds op zoek zijn naar meer rijkdom en bezit. Hij schonk een pak geld aan een goed doel, hij verbrande zijn geldbeugel en vertrok naar het koude Alaska. Het enige wat hij meenam was een beetje kleding, een boek over planten en wat voorwerpen om mee te kunnen overleven.

Op zijn oneindige tocht veranderde Christopher zijn naam in Alexander Supertramp. Hij ontmoette vele verschillende soorten mensen, waaronder een oude man die wou dat Alexander bij hem bleef wonen, waarvan hij besloot het niet te doen. Ook werd hij ontvangen door een stel zigeuners, waar hij gevoelens kreeg voor een meisje. Maar ook daar vertrok Supertramp. Uiteindelijk , na vele avontuurlijke en moeilijke maanden, stierf Alexander door het eten van enkele giftige bessen.

Dit boek is zeker en vast geschreven in een eenvoudige taal. Uiteraard is het ook een wonderbaarlijk verhaal en is de betekenis ervan heel mooi en misschien voor sommigen gebruikelijk in het dagelijkse leven. Uit het boek kan je leren en ontdekken dat de natuur een prachtige plek is, en dat we soms een keertje, ook al is het maar voor een uur of twee, uit deze geïndustrialiseerde samenleving moeten wegvluchten en net zoals Alexander Supertramp de wereld ontdekken. Natuurlijk komen we dan weer terug naar ons huis in de stad of op het land, want zoveel lef als het hoofdpersonage hebben niet veel personen in het echte leven.

Wat mij niet kan bekoren in verband met dit boek is dat het verhaal nogal langdradig is. Het geeft mij niet bepaald erg veel zin om verder te lezen en soms wou ik gewoon een hoofdstuk overslaan, omdat er vaak te veel wordt geschreven rond simpele details en de essentie van bepaalde hoofdstukken niet echt superbelangrijk is

Dat terzijde, kan ik besluiten dat als je het verhaal helemaal gelezen hebt, je er toch een memorabele gedachte aan overhoudt. Het is een mooi boek, maar je moet wat geduld hebben tijdens het lezen. Tot daar mijn mening over Into the Wild .

EB