Emily

Arne Dahl schreef het bizarre Verdwenen Onschuld.
Als lezer moet je echt graven in de problematiek.
Er is meer dan het 14-jarig meisje Emily dat verdwijnt tijdens een schoolkamp.
Moeder schijnt wat te weten, vader weet wat....onderling is het allemaal niet duidelijk en een heel pedofielen netwerk wordt openbaar gemaakt.
De historie speelt een rol want de moeder van Emily en een vriendin zijn 14 jaar geleden verkracht toen ze van de disco kwamen.

De politie heft er de handen vol aan en snapt in het begin niet hoe de verbanden lopen.
Drie pedofielen worden verdacht.
Eentje is er vermoord waarschijnlijk door de vader van Emily, de echte vader wel te verstaan want moeder heeft bij het identificeren een ander aangewezen als de dader.
Daardoor heeft ze ook een andere naam aangenomen.
Opvallend was dat Emily mede betrokken is bij het bepalen van het kampement voor het schooluitje.

Het einde is barokachtig.
Er wordt een lid van de Zweedse politie gekednapped door een vreemde beweging die gebaseerd io op historische feiten, geesten en rituele gebruiken.
Op een industrieterrein wordt om 20.00 uur een viering gehouden waarbij de deelnemers in gele en oranje gewaden rondlopen.
De leidster laat haar gewaad vallen en is naakt, de rest van de aanhangers volgt.
Emily wordt ten tonele gevoerd.
Dan breekt de hel los als drie Balten met een machinegeweer op de mensen schieten.
De vader van Emily, een beroeoepscrimineel met negen vingers wordt vermoord.
Het wordt een gigantische bloeddorstige scene waarbij alles nog relatief goed afloopt.

De poltiemensen verliezen geen leden.
Er zijn geen doden te betreuren.
Er zit veel variatie in het verhaal. Wat mij betreft gaat het allemaal te snel.
Je krijgt geen tijd om alles te verwerken en je wil de draadjes toch aan elkaar knopen.
Er gebeurt zoveel....het is wel voor 10 boeken.
Een tiop voor de schrijver...werk de thema's eens een voor een uit.
De hoofdstukken zijn heel kort en er gebeuert heel veel in.
Dat leest niet prettig.

Daarnaast kun je zeggen dat Arne Dahl zeker gezegend is met talent.
Als je zo, in deze stijl kunt schrijven dan ben je een hele goede schrijver.
Zijn woordenschat is fenomenaal en beter dan van welke schrijver ook.
Dahl is in staat geweldige boeken neer te zetten....beter nog dan wat hij nu deed.
Die jongen moet een zeer goede algemene ontwikkeling hebben om dit zo weg te zetten.
Groeien is het voornaamste.
veel schrijven en beter willen worden.
In Zweden lopen kanjers rond maar hij zit binnen nu en 5 jaar bij de grootsten van Zweden.
Ik ben een fan van hem.