Ruines kunnen ook schitterend zijn

Wat is er mooier dan een verhalend boek te lezen over een deel van Italie waar je bent geweest?
Ieder plaatsje, iedere naam .....bekend.
Cinque Terre.....klein, mooi en kostbaar.
De hoofdpersoon Pasquale heeft daar een onooglijk hotteltje vaneen paar kamers.
Vroeger was het een bordeel voor de duidelijkheid.
OP een dag komt er onverwachts een mooie Amerikaanse dame....ze is flink ziek.
Onze Italiaanse hotelier wordt verliefd.
Eigenlijk moet ze naar Rome om daar aan een film te werken.
Alles is omgeven met geheimzinnigheid.
Ze zegt dat ze 20 jaar is maar ze is 22 jaar.
De taalbarriere is lastig. Pasquale spreekt slecht Engels en de Amerikaanse dee spreekt geen Italiaans.
Toch begrijpenze erlkaar.

Op een gegeven moment na geweldige tijdsprongen gaaat de Italiaan in de Amerikaanse filmstudio op bezoek naar Dee.
Het moet een teleurstelling worden.
De sfeer is grotesk en bizar.
De schrijver heeft het boek gedurende een periode van 15 jaar geschreven.
Het is een vreemd maar prachtig epos.
Ieder woord is raak en je leest in no time het boek uit.
Voor mij is Cinque terre door dit boek nog mooier gewordenen zijn de ruines af.