Aangrijpend en ontroerend oprecht

Zorg, onderwijs en cultuur zijn stilaan weggezet als sectoren die niet produktief zijn, dus hoeven de salarissen niet hoog te zijn, we hebben "onze wereld" te besturen en open te stellen naar produktieve maatstaven menen overheden totdat ineens "die andere wereld" ons indringend aankeek en fors op de rem ging staan. Covid-19 kwam, waarschijnlijk exact op tijd.

Regeringen met haar immer vanzelfsprekende verlangen naar jaarlijks meer economische groei voor al haar ingezetenen is immers een eindige weg nu de eindigheid van het leven van de mens op aarde op het spel staat. We weten het al enkele decennia en tóch willen we het niet weten, tenminste als je let op hoe ons land en andere landen worden bestuurd betoogt Ramsey in zijn grandioze verhandeling van 140 pagina's, oprecht en vol mededogen geschreven, welke ik gisteravond in één adem uitlas, terecht.

Overheden willen er maar niet in slagen om - zeker nu - een noodzakelijke kentering in zetten, zij handelen "business as usual"  waarbij de grootste bedrijven als KLM, Shell etc, de minst duurzame bedrijven met hun almachtige aandeelhouders die renderen bij almaar groeiende bedrijfswinsten, nog immer met flonkerende subsidies en belastingmaatregelingen ruimhartig bevoordeeld worden, terwijl het lot van het enkele individu, onze aarde als geheel én Covid-19 de oproep tot versobering allang heeft aangekondigd én de meerderheid van de mensen in dit land en andere landen zeker wel degelijk minder willen vliegen, wél minder vlees willen eten etc. als dat onze aarde helpt redden...

Desondanks wordt er bizar genoeg nog steeds massaal niet gestemd op partijen die wél een leefbaarder, soberder, diervriendelijker en humaner mensbeeld voorstaan. Ramsey legt haarfijn uit hoe deze onbeweeglijkheid in het handelen van mensen nu precies komt en dát is erg leerzaam vond ik...

Ramsey genoot het voorrecht enkele malen in poolgebieden te mogen rondreizen en zijn eigen nietigheid en die van de mens als geheel die hem daar trof heeft hem een hoopvoller mensbeeld en ook wel mooi ontroerend ander toekomstbeeld geschonken vond ik.
De waarachtigheid die Ramsey met zijn zoektocht naar de grenzen van het morele geweten van de mensheid en zichzelf onbarmhartig afpelt is indrukwekkend en aangrijpend ineen.

Hij voorziet dat het ontwaken uit de sluimering waarin nu zovelen nog verkeren uiteindelijk op steeds grotere schaal zal (moeten) plaatsvinden en dat dit leiden zal tot een nieuwe werkelijkheid waarin mens, dier en de natuur ook wetgeving krijgen welke hen beschermd tegen misbruik vanuit puur kapitalistische groeioverwegingen waarbij overheden uiteindelijk beseffen moeten dat alleen met een sobere humane levenswijze de mens op aarde nog een leven zal kunnen hebben...