klassiek, historisch, couleur locale en toch universeel

Nu het kouder en donkerder wordt, het best vaak regent en mist, rijst de vraag: Wat ga ik lezen?
De Transsylvaanse Trilogie, - 'Geteld, geteld' is het eerste deel - is geen gekke keuze. Door het volume ben je een tijd onder de pannen, dat is altijd fijn in deze tijd van het jaar.
Zelfs al beschrijft Bánffy een verdwenen wereld, toch is dit voor mij een feest der herkenning; ik ken Transsylvanië redelijk goed.
Dit boek is iets voor jou als je van diepgravende beschrijvingen van de personages houdt. Ook is er veel aandacht voor het landschap. En natuurlijk voor de wereld van de adel: bals, jachtpartijen, buitenverblijven en stadspaleizen. Zonder uit het oog te verliezen dat dit allemaal drijft op de inspanningen van boeren en personeel. De auteur was zelf politicus en staat, naar mijn smaak, soms wat te lang stil bij beschrijvingen van vergaderingen van het Hongaarse parlement. Aan de andere kant zijn zaken als partijpolitiek boven het landsbelang stellen iets van altijd en overal. Als deze passages je niet boeien, kun je ze (gedeeltelijk) overslaan zonder dat je de draad van het verhaal verliest. In bijvoorbeeld de Duitse vertaling is hier behoorlijk in geschrapt.
Je kunt het ook korter formuleren: Als je van Russische klassieke schrijvers als Tolstoj en Toergenjev houdt, dan zul je Bánnfy ook waarderen.