Zó triest!

Heel sterk geschreven verhaal over een ontzettend trieste geschiedenis. De herinneringen aan een jeugd met een moeder die de moederrol niet wilde vervullen komt heel erg binnen. Het vertelt ook het verhaal van de vergaande loyaliteit van de kinderen, en de verteller in het bijzonder, aan die veelal afwezige moederfiguur die zichzelf had zoekgemaakt. Ook is het echt een boek van de beschreven tijd. Mensen van Auke Hulsts generatie zullen veel herkennen in zijn beschrijvingen van muziek, spel en moderne filmcultuur. Hij laat het aan de lezer om in te vullen hoe pijnlijk dit is. Knap om geen partij tekiezen als schrijver.