Onderstromen

Enkele recensenten menen dat Inge Schilperoord met ‘Het licht in de stad’ een roman heeft geschreven over jihadisme, terwijl sommigen beweren dat het een boek is over de Islam. Eén recensent ontwaart er zelfs een kritiek in op een falende justitie. Verrassend lijkt het dan om op de achterflap te lezen dat ‘Het licht in de stad’ een verhaal is over “verdriet, onbegrip, religie, vriendschap en het diepe verlangen ergens bij te horen”. Is Schilperoord daarmee een auteur die de controverse opzoekt of wenst ze ons eerder te wijzen op de diepmenselijke, universele onderstromen? Natuurlijk valt voor beide wat te zeggen en dat geldt voor zowel ‘Het licht in de Stad’ als voor haar vorige roman ‘Muidhond’. Uiteindelijk zal het de lezer zijn die (en dat gebeurt altijd onbewust) ergens op stoot en daar bij stilstaat. Schilperoord geeft ons alleszins in ‘Het licht in de stad’ een ruim aanbod aan thematieken.
Ik blijk voor het diepmenselijke te zijn gegaan en heb me zeer waarschijnlijk op dat been laten zetten door de quote van Sylvia Plath die Het Licht in de Stad inleidt. De volledige quote, waarvan enkel de laatste zin in Schilperoords boek wordt geciteerd luidt: “I need a father, I need a mother, I need some old, wiser being to cry to. I talk to God but the sky is empty.” Het zou hier net zo goed de zeventienjarige Sophie, het hoofdpersonage, aan het woord kunnen zijn. Ook zij is zonder moeder en recent zonder vader gevallen met “niemand meer op de wereld die het allermeeste van haar hield”.
Met niemand om zich heen waarbij ze terecht kan, en al zeker haar tante Luci niet, houdt Sophie obsessief vast aan een werkstuk over jihadisme. Want als ze dat kan maken, dan wordt alles beter, lijkt ze te verwachten. Eenvoudige oplossingen verbeelden voor complexe problemen is heus niet alleen tieners eigen, maar het zorgt er wel voor dat dit boek zowel jong als oud zal aanspreken! Sophies idee van een werkstuk (want veel meer dan een idee wordt het niet) brengt haar in contact met het Afghaanse meisje, Zala. Is zij het licht in de stad?
Het vierde personage in het boek is Isra. Zala Eros, Isra Thanatos … wordt Sophies hoop op verlossing definitief gefnuikt?
Hoe zoekt de mens, condamné à être libre, de weg die het dichtste bij haar eigen waarheid ligt? ‘Het licht in de stad’ is een prachtig boek dat de controverse niet uit de weg gaat maar het daar zeker niet bij laat.