Een modern sprookje

Faye, een jonge vrouw, getrouwd, 2 kinderen, heeft haar eigen moeder op jonge leeftijd verloren. Ze is opgegroeid bij een bejaard koppel buren. Lieve mensen die het beste met haar voorhadden. Faye weet echter niet hoe haar moeder gestorven is. Ze vindt een foto en een doos over haar jeugd op zolder en plots is ze in staat om te tijdreizen. Ze komt bij haar moeder terecht. En dan neemt het verhaal een beetje vaart. Hoe het verloopt en ook eindigt laat ik aan de volgende lezers over om te ontdekken.
Het verhaal is een verhaal over moeders en dochters, over liefde, over koppigheid, over het verleden en het heden. Het zet je aan het denken over een aantal cliché's, over een aantal thema's.
En toch is dit niet echt mijn favoriete boek. Het is allemaal een beetje té mooi voorgesteld, té onwaarschijnlijk.
Leest wel vlot maar niet bestemd voor realistische zielen.
Is soms grappig, soms droevig, meestal gewoon leuk om lezen.
Ik noem het een modern sprookje. En zoals alle sprookjes eindigen, eindigt ook dit verhaal...
PS: de titel vind ik wél heel goed gekozen!