Erg slowpaced...

Van tevoren had ik al van meerdere mensen gehoord dat ik de eerste 100 bladzijdes echt in één keer moest lezen. Dit heb ik gedaan en ik ben ook blij dat ik dit gedaan heb. Ik heb geen flauw idee meer wat er in die eerste 100 bladzijdes is gebeurd. Ik vond het heel vaag. Er werden veel tijdsprongen gemaakt. Het verhaal is heel beeldend en vol details geschreven. Hoewel ik dit zeker mooi vond, maakte het dit in het begin heel vaag. Na die 100 bladzijdes zag ik gelijk dat het verhaal verder ging na het ongeluk en vanaf toen was het interessanter. Dit boek is heel erg fast-paced. Mooie zinnen geschreven en het verhaal gaat langzaam verder. Er gebeuren heftige situaties, zelfs één waarbij ik het niet droog kon houden. Het kabbelde wat voort. Met lange stukken lezen kon ik er goed inkomen, maar in de avond even na werk was dit niet mogelijk. Er zijn veel personages met een subplot, maar je volgt voornamelijk Matt, Jorna en Andy. Jorna vond ik niet zo interessant, want daar gebeurde vrij weinig mee. Maar die andere twee zeker wel! Ik miste toch een plot. Er zaten geen hoogtepunten en ik zat eigenlijk nooit op het puntje van mijn stoel om verder te lezen. Het einde voelt ineens gehaast en ik heb nog een paar vragen. Ik denk dat als ik dit boek alleen op vrije dagen met veel tijd had gelezen, dat ik veel meer van dit boek had kunnen genieten. Laat je dus niet afschrikken. Pak het boek op en lees lange stukken. Want het verhaal is absoluut indrukwekkend. Alleen traag.

Slowpaced boek waarin heftige situaties voorkomen, maar waarbij het voor mij wat oppervlakkig bleef. Geen hoogtepunten. Wel heel mooi en gedetaïlleerd beschreven.