Lezersrecensie
schaduwkant-sophie wester
Wat start als een onschuldig spel, loopt uit op een dodelijk drama
Sinds de dood van haar man voedt Ellen haar puberzoon Mick alleen op. Als docent en counselor op een middelbare school weet ze in theorie precies hoe ze met tieners moet omgaan, maar haar eigen zoon kan ze steeds slechter bereiken en ze is bang dat hij ontspoort. Wanneer ze als begeleider meegaat op Micks examenreis naar Texel, komt ze erachter dat hij verwikkeld is in een gevaarlijk spel. Als diezelfde week een van de leerlingen dood op een slaapzaal wordt aangetroffen en Mick verdwenen is, lijkt Ellens nachtmerrie compleet.
Dit was het eerst boek wat ik las van het schrijversduo Sophie Fraza en Ester Ankoné en omdat ik het las met de leesclub #samenlezenwesophiewester sloten ze aan bij de eindbespreking van het boek een konden we vragen stellen.
Ik moet zeggen dat ik aangenaam verrast was, het boek las vlot weg er zaten plottwists in die ik niet had zien aankomen en dat is altijd goed. Ik kon me in een aantal gevallen echt wel inleven en af en toe ook helemaal niet, Ellen maakte een paar keer een keuze waarvan ik dacht waarom doe je dat, aan de andere kant snapte je ook wel door de achtergrond hoe ze tot de keuze kwam (nog steeds niet de mijne) waardoor je het wel begreep.
Ook de onderlinge sociale druk kwam goed aan bod, en ook de twijfel bij de pubers moet ik mee doen dit gaat te ver en het dan toch doen.
Het was niet een luguber verhaal ook geen spoor van lijken door het boek heen, maar het zit goed in elkaar en je wil doorlezen (tenminste ik wel). En het maakt me zeker nieuwsgierig naar andere boeken. Dat het boek door 2 auteurs is geschreven is ook niet te merken het loopt naadloos allemaal in elkaar over. (ik moest ook meteen aan nicci french denken)