Einde van de blogtour

Vandaag sluit ik de blogtour af voor:
Karin Hover - De geheimen van Lizzy @karinhoverschrijft

#mijnmening
Toen Karin me vroeg of ik mee wilde doen met de blogtour had ik daar gelijk zin in. De cover intrigeerde me ook.
Dit is het derde boek van de vrouwentrilogie maar de boeken zijn los van elkaar te lezen. Ik heb zelf de eerdere delen niet gelezen en heb daar geen problemen door ondervonden.

'De geheimen van Lizzy’ is gebaseerd op getuigenissen van de overlevenden van de Magdalene Laundries klooster in Ierland.
In het voorwoord wordt verwezen naar deze geschiedenis. Door dit heftige feit zit je gelijk in het verhaal.

Het boek bestaat eigenlijk uit 2 verhaallijnen. Die van Lizzy Fitzpatrick die we net na de oorlog volgen en dat van Shannon in de vroege jaren 70. Deze 2 vrouwen zijn familie van elkaar. Lizzy is de tante van Shannon.

Vooral het verhaal van Lizzy (volgens eigen zeggen het zwarte schaap van de familie) is erg heftig. Een meisje wat niet op haar mondje is gevallen en niet de gewone, voor die tijd normale, weg wilt volgen voor meisjes. Ze gaat studeren in Dublin en woont bij een hospita. Echter loopt het niet zoals ze had gehoopt en is ze slachtoffer van een verkrachting en blijkt ze zwanger. Als ze uiteindelijk naar het klooster gaat om haar kind ter wereld te brengen en ter adoptie op te geven. Ze houdt dit alles verborgen voor haar familie.
De praktijken in het klooster zijn afschuwelijk. Ik kende het verhaal wat op historische feiten is gebaseerd niet en gruwelde ervan. Zo heftig. Ik zou er wel graag meer over lezen.

De relatie die ontstaat tussen Lizzy en Shannon is mooi om te volgen. Ze hebben elkaar nooit gekend en ontmoeten elkaar pas in de jaren 70. Ze hebben gelijk een klik. En herkennen zichzelf in elkaar. Ze delen veel samen.

Het deel waarin de zwangere Lizzy poupoule en Charlie de schilder elkaar leren kennen is voor mijn gevoel iets te lang en uitgebreid. Dit neemt de spanning en de vaart iets uit het verhaal. Charlie vindt het moeilijk om zich open te stellen naar Lizzy over de oorlog. Dit zorgt voor strubbelingen in hun relatie.
Charles Leblanc de schilder heeft een serie schilderijen gemaakt met thema oorlog waar Lizzy ook opstaat.
Eileen en Niall zijn fantastisch. Ze ontfermen zich over Lizzy als ouders en goede vrienden.
Hoe Lizzy reageert op sommige dingen vind ik nogal heftig en niet gepast. (Theodore)

De manier van schrijven van Karin is te omschrijven als fijn, indringend, aangrijpend en laat je niet onberoerd. De personages worden goed uitgewerkt. De dialogen zitten vol met zowel liefdevolle als rauwe emoties. Je krijgt een band met de familie Fitzpatrick en leert ze goed kennen.

Ook schuwt Karin geen enkel thema: familiegeheimen, oorlog en de nasleep ervan, verkrachting, ongewenst zwanger, mishandeling, macht van de kerk, misbruik, ware liefde. Het komt allemaal aan bod.
Voor wie houdt van historische familie romans met drama en niet schuwt van de thema's is dit boek zeker een aanrader.

Een leuk extraatje is de Stamboom en de Playlist bij het boek.

Dit was mijn 1e kennismaking met het werk van Karin Hover. Maar ik ben benieuwd geworden naar de andere delen in de trilogie en eventueel ander werk. Dus die staan nu op mijn #wishlist

4 sterren