Racistisch en teleurstellend

In de YA-wereld zijn er weinig boeken met een Aziatische personage in de hoofdrol. Een van de weinige boeken met een Aziatische personage in de hoofdrol zijn Aan alle jongens van wie ik hield, Warcross en de onlangs verschenen Misschien is het anders. Als een boekenliefhebber met een Aziatische achtergrond juich ik zulke boeken toe en moest ik dit boek natuurlijk lezen. Dat dit boek me zo tegenvalt had ik me echt nooit kunnen bedenken.

Wat dacht auteur David Yoon toen hij dit boek schreef?! Dacht hij soms ‘laat ik eens racistisch doen en Chinezen belachelijk maken in dit boek’? De onderstaande fragmenten komen namelijk uit het boek:

“Er is weinig verkeer - een gestage stroom lichtjes die met 100 k/m per uur voort raast – en we zijn al bij de Chinese buurt. Mijn vader wijst ons erop.
‘Allemaal Chinees dit,’ zegt hij ‘vroeger Mexicaans, nu Chinees. Ze nemen deze hele gebied over. Kijk, daar: Hong Fu Xian blablabla, ha ha ha.’
Mijn moeder lacht mee. ‘Tjing tjang tjong?’
‘Mensen,’ zeg ik.
‘Ze eten alles,’ zegt mijn vader. ‘Varken-oor, varken-staart, kippie-poot, alles alles.’”
--- bladzijde 27

“Ze knippert met haar ogen, trekt haar oogleden strak.
‘Niet doen man. Dat is net inda-pinda-poepchinees.’
‘Inda-pinda-poepchinees’ zeiden de witte kinderen tegen ons toen we klein waren. Ze trokken hun oogleden er strak bij, voor het extra tjing-tjiang-tjong-effect.”
--- bladzijde 71

Heeft hij ooit nagedacht over hoe deze passages over zouden komen op de Chinese lezers van dit boek, waaronder ikzelf? Denkt hij soms dat Chinezen het leuk vinden om deze dingen te lezen over hen in een boek? Het is al moeilijk genoeg om over straat te lopen zonder dat racistische opmerkingen naar je hoofd worden geslingerd of dat mensen doen alsof ze zogenaamd Chinees spreken. En dan gaat David Yoon, zelf een Koreaans-Amerikaanse auteur, zulke dingen in een boek schrijven. Ik vraag me af of hij als Koreaanse vroeger gelijkwaardige opmerkingen naar zichzelf kreeg geslingerd. Als dat zo is, is mijn vervolgvraag waarom hij dan geen rekening houdt met de gevoelens van de Chinese lezers. Als dat niet zo is, dan had hij zich ook wel kunnen bedenken, dat het plaatsen van zulke opmerkingen in een boek bij sommige lezers niet in goede aarde kan vallen.

Ik weet dat een van de thema’s in dit boek over racisme gaat, maar dat heeft ook gekund zonder al die idiote opmerkingen. Die opmerkingen als inda-pinda-poepchinees en tjiang-tjiang-tjong slaan nergens op en voegen helemaal niks toe aan het verhaal!

Dit boek is een enorme teleurstelling en ik heb zo’n spijt dat ik mijn tijd heb verspild aan dit boek.