Tragisch en troostend

Van Dis kan schrijven. Dat ervaar je onmiddellijk als je begint in dit boek. Hij heeft je te pakken en wegleggen is lastig. Voor mij zat de kracht van dit boek in de beschrijving van het slopende ziekteproces én de kracht van verhalen en herinneringen, die ook vanuit een hospicebed reizen mogelijk maakt. Prachtig is het gebruik van intertekstualiteit, door het citeren van delen uit gedichten en verhalen uit de literatuur. Tegelijkertijd heeft het verhaal ook een tragische en wrange kant: het gaat om een liefde die er niet mag zijn omdat er ook een ander is.