Zonder snelheid en niet af

Op een mooie zomerdag gaan de 12 jarige Adam Ryan en zijn vrienden Jamie en Peter naar de bossen in hun woonplaats om daar te spelen zoals ze bijna elke dag doen. Jamie en Peter zullen die dag echter nooit terugkeren. Alleen Adam keert terug, onder het bloed maar met uitgevaagde herinneringen. Niemand heeft ooit kunnen achterhalen wat er gebeurd is die dag, en het heeft diepe wonden nagelaten bij Ryan.

Ruim 20 jaar later woont Ryan in Dublin en heeft zijn naam veranderd in Rob Ryan en is als rechercheur verbonden aan het bureau van Dublin. Wanneer Ryan en zijn partner Cassie op een dag een moord op een 12 jarig meisje moeten onderzoeken wordt Ryan teruggeworpen in de tijd want hij moet daarvoor terug naar de plaats van zijn jeugd, de plaats waar hij nooit meer naar terug wilde keren. Voor Ryan begint hiermee niet alleen een onderzoek naar de moord op Katy Devlin maar ook een zoektocht naar zijn eigen verleden. Hij komt pas echt in de problemen wanneer het er op gaat lijken dat de zaken wel eens met elkaar verweven kunnen zijn. Behalve zijn partner Cassie weet niemand dat hij de jongen is die wel terug kwam uit de bossen.

Op zich zat het verhaal goed in elkaar, maar zeker een kwart, en misschien wel een derde, van het boek had er wat mij betreft niet in gehoeven. Sommige stukken waren echt ontzettend langdradig en saai. Pit en snelheid snelheid waren meestal ver te zoeken. Het maakte het boek vrij taai om doorheen te komen. Alleen het laatste stuk heb ik nog vrij vlot uitgelezen omdat het toen opeens was afgelopen met de langdradige teksten en er wat meer snelheid in kwam. Het slot gaf mij ook een ontevreden gevoel. Voor mij is het verhaal niet af, maar het lijkt ook niet een aanzet tot een volgend boek te zijn.